Осал йӱр

Пайгалче уныкаже-влак дене кудывечыште шогылтеш. Каваште шем пылым ужмеке, йоча-влакым пӧртыш пурта. Окнаш ончалеш да лӱдын колта. Шучко шем пыл утыр лишемеш. Уныкаже-влакым койкыш левед пыштат, воктекышт шинчеш. Виян мардеж пуал колта, пӧрт чытырналтеш. 

А тиде жапыште шешкыже пошкудын пакчаштыже пареҥгым шындаш полшен. Йӱр пыл лишемме жаплан пареҥгым шынден пытареныт. Салима, кочкаш пурыде, йоча-влак кугу йӱр деч лӱдыт манын, пакча шойыч мӧҥгыжӧ ошкылеш. Пече гоч лектын, кок пакчам веле эрта, виян мардеж пуалеш, кӱдырчӧ кӱдырта, волгенче волгалтеш, леҥыж гыч опталме гай йӱр тӱҥалеш. Мӧҥгӧ шуашыже уремым гына тореш куржын лекман да... Но тыманмеш чыла вере мландым вӱд налеш, ошкылаш неле. Кумшо пакчан печыже ӱмбак кӱза, а вӱд арта да арта. Ӱдырамаш пытартыш ломашыш кӱзен шинчешат, тудым ӧндал возеш. А ӱлнӧ погынышо вӱд тайыл дене пече воктенсе корем дене виян йога - волен шогалаш итат шоно.

Пайгалче йоча-влак пелен возешат, нералтен колта. Изи уныкаже койко гыч волат, окна деке ошкылеш. Теҥгылыш кӱзен шинчеш, окна гыч уремыш ончалеш.

Тиде жапыште йӱр эркынрак йӱраш тӱҥалеш. Пайгалчын пӧртшӧ ваштареш шурно амбар-влак лийыныт. Оралтышкыже шурным шупшыктеныт, коштен, амбарыш оптеныт. Амбар-влакым моло верыш кусарымек, тушто яра вер кодын, а кок могырныжат пӧрт-влак лийыныт. Изи ӱдыр кужу жап ик пӧрт могырыш ончен шинчат, кенета кычкырал колта: «Авий! Авий!» Акаж ден куваважым кынелта. Нунат куржын мият, пече ӱмбалсе еҥым палат. 

Йӱр чарнымек, кече ончалеш. Келге вӱдым келын, авашт мӧҥгӧ пӧртылеш. Йоча-влак ночко вургеман аваштым ӧндалыт, авашт шортын колта. «Йӱр толмым шыч уж мо?» - ӧрын йодеш Пайгалче. «Ужым, йоча-влак деке вашкышым», - пелешта шешкыже. Салима кокымшо йочажым тойымо деч вара эре нунын верч лӱдын илен. Шучко пылым ужмеке, икшывыже-влак деке вашкен. Ночко вургемжым вашталтымек, изиш ыра. Пайгалче, шешкыжым чаманен, погынышо йӱр вӱд дене вашке гына мончаш олта. Авалан шке йочаже-влак эн мотор, эн сай улыт. Ӱмыржӧ мучко нунын верч тургыжланен ила.